W skład sieci wchodzą tereny zarządzane przez nadleśnictwo znajdują się w granicach obszaru specjalnej ochrony (OSO), wyznaczonego w celu ochrony ptaków i specjalnego obszaru ochrony (SOO), powołanego dla ochrony siedlisk przyrodniczych i gatunków zwierząt innych niż ptaki. Kolejny obszar SOO znajduje się w zasięgu terytorialnym nadleśnictwa, ale poza gruntami przez nie zarządzanymi. 
Obszary te to:
Dąbrowy Krotoszyńskie PLB300007
Obszar powołany Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 12 stycznia 2011 r. w sprawie obszarów specjalnej ochrony ptaków (Dz. U. 2011, Nr. 25 poz. 133). Grunty zarządzane przez Nadleśnictwo Taczanów zajmują w ostoi powierzchnię 2048,66 ha. W granicach obszaru znajduje się południowa cześć leśnictwa Taczanów i północna część leśnictwa Koryta.
Zwarty kompleks lasów dębowych stwarza dobre warunki dla bytowania silnej populacji dzięcioła średniego Dendrocopos medius (kod A238) i dzięcioła zielonosiwego Picus canus (kod A234), które są jedynymi przedmiotami ochrony w obszarze (zostały wymienione w SDF-ie z oceną ogólną A). Liczebność populacji dzięcioła średniego szacuje się na 460-480 par (Gawroński i in. 2009), a dzięcioła zielonosiwego na 20-25 par. Dokumentacja PZO ostoi na gruntach zarządzanych przez Nadleśnictwo Taczanów wykazała obecność 83 par dzięcioła średniego i 4 pary dzięcioła zielonosiwego
Dla ostoi sporządzono plan zadań ochronnych ustanowiony Zarządzeniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 29 czerwca 2016 r.
Uroczyska Płyty Krotoszyńskiej PLH300002
Obszar powołany Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 11 maja 2017 r. w sprawie specjalnego obszaru ochrony siedlisk Uroczyska Płyty Krotoszyńskiej (PLH300002) (Dz. U. z 2017 r. Poz. 1253). Granica SOO w zasięgu terytorialnym nadleśnictwa pokrywa się z opisanym wcześniej obszarem specjalnej ochrony ptaków „Dąbrowy Krotoszyńskie”. Powierzchnia całkowita ostoi wynosi 34 225,2 ha. Jest to jeden z największych i najbardziej znanych w Europie zwartych kompleksów lasów dębowych. Na omawianym obszarze stwierdzono dotychczas występowanie 12 typów siedlisk z Załącznika I DS, w tym 3 uznane za priorytetowe. Obszar cechuje się dużym bogactwem florystycznym (ponad 850 taksonów) oraz występowaniem licznych roślin zagrożonych i ginących w skali kraju i regionu (ponad 80). W ostoi występują co najmniej 3 gatunki kręgowców z Załącznika II Dyrektywy Rady 92/43/EWG oraz 17 gatunków bezkręgowców uznanych za zagrożone w Polsce.
Na omawianym obszarze dominują powierzchniowo kwaśne dąbrowy z klasy Quercetea robori-petraeae, przede wszystkim dobrze zachowane fitocenozy dąbrowy trzcinnikowej, a także mokrej dąbrowy trzcinnikowej. Występują tu płaty acydofilnego lasu grabowo-dębowego Aulacomnio androgyni-Quercetum roboris. Najżyźniejsze siedliska leśne Płyty Krotoszyńskiej porasta grąd środkowoeuropejski, a także, w najwilgotniejszych zagłębieniach, łęg olszowo-jesionowy i wiązowo-jesionowy. Na granicy swojego zasięgu wykształcają się także ubogie i żyzne buczyny niżowe.